Sabret

Çare yoktur diye yanıp yakılma Akan şu göz yaşın dinecek bir gün Sevdalı gözünü çevir göklere Bulutlardan yağmur inecek bir gün Dünya dediğimiz minnetsiz dolmuş Bu dolmuş içinde gör neler olmuş; Mecnun Leyla için çölde kaybolmuş Leyla'ya "dur hele" denecek bir gün Yürek derler, acı ile kavrulur Kavrulur da yaprak yaprak savrulur Sabreden mutlaka bir bahar bulur Acılar tatlıya dönecek bir gün Zannetme açılan yaralar onmaz Yâre gönül veren sevdaya kanmaz Aşkın ocağında hangi kul yanmaz Özlemin de har'ı sönecek bir gün