Korku

Nerden başlasam sana anlatmaya Dalları kırılıyor cesaretimin Bir şeyler eksik biliyorum Yıllar sonra içimi titreten olmamıştı senin kadar Yanımda olsan bu kadar senli olmazdım Her yerde sen varsın Her oturup kalkışım Her adım atışım Her uykuya dalışım Nasıl girdin bu derbeder olmuş vurgun yemiş çatlak damarlarıma Tam dilimin üstündesin ama adını söyleyemem Korkuyorum çünkü Elimi uzatsam dokunabilecekçesine yakınsın belki Kör sayıyorum kendimi o kadar gözümün önündesin ki Ama seni seviyorum demeye cesaretim yok olsaydı söylerdim elbet Ne tuhaf değil mi sevildiğini duymak ne güzeldir oysa Ama bunu duyduğunda kaybetmek var sonunda En çıkmaz sokağın en virane caddesinde otururken düşlerim Şimdi son bir isteğim var senden Bir ışık yolla ve düğüm çözülsün Bir ışık yolla ki bu bulutlar kaybolsun Bir ışık ne olur bir fidan orman olsun Korkmasam sorardım belki ama Bunca yılın üstüne seni gölge sayamam Bekle sen şimdilik çünkü sana kıyamam.