Sor Söylesin

Yanardağın rengini Sevdaların yangını Küllerin gençliğini Ateşe sor söylesin Gökten iner yeryüzüne Baraj koysan bir düzine Akar durur hep izine Çaylara sor söylesin Bulutlardan yağmışım Seller olup taşmışım Anladım ki boşmuşum Yağmura sor söylesin Mecnun mu yandı aşka Karacoğlan’ ın derdi başka Veysel vefa mı buldu taşta Toprağa sor söylesin Meyvesi yok vakti gelmeden İnsan ölmüyor vade dolmadan Yaprak solmuyor O’na sormadan Dallara sor söylesin Unut geçen o günleri Gençliğinin boş kaldı eli Ah olsaydı birde dili Zamana sor söylesin Bekledim bir durakta Ruhum benden uzakta Canım çıkar gırtlakta Ecele sor söylesin Şu dağların zirvesi Güllerin güldestesi Ömrümün tek bestesi Sazıma sor söylesin Telime sor söylesin Her şey bir sır bu dünyada Yaşıyoruz bir rüyada Gözüm görmez asıl sıla Artvin’e sor söylesin Şavşat’a sor söylesin...