Çekir-_ge
G Gülten Polat
0
Altın Yaprak
Ay 'in islakligini çaldim
tenceremde kaynamakta..
avuçlarimda yaşli ilk baharlar
bir yanlizlik
koşun diyorum çocuklar koşun,
mevsimler silinmesin sayfalardan...
Bildigim tüm yanlizliklardan kopup gelmiştim sana
sen eriyen damlaydin;
ruhumun kavisli kaldirimlarinda
ve odamin kuytu bir köşesinde
ölen çekirge
geçmişin lekesiz durgunlugunda duruyordu
karyolamda...
Öylesine durup bakti bana
geçmiş zamanlarin celladiydi sanki
avuçlarini yakaladim
ölü bir haziran kokuyordu
sen durdun zamanda durmuştu
ben yoktum..
Her şeyin hüznünü çalan yalanci ve hirsizdin..
Sen çekirgeydin
çekirge.....
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş