Ağla Ağlayabildiğince Ey Bahar

G Günay Öztürk Özdemir Günay Öztürk Özdemir
0 Altın Yaprak
Ağla ağlayabildiğince ey bahar Bak yine yağdı üstüne karlar Döküldü yaprakların, rengin sarardı Hani nerede şen kahkahaların? Döşensen doğanın üstüne Bir sarı, bir yeşil, bir mor Susuyorsun, sen de seneye diye avutuyorsun beni Hani dalların arasında ötüşen kuşların? Mor menekşelerin, kızıl güllerin? Yer altında gezindiğini bilerek Göğüs gerdiğin, toprağında sakladığın bin bir türlü böcek Kelebeklerin daldan dala konuşunu özledin biliyorum Yeşil yeşil yaprakların rüzgarla olan melodisini… Cemrelerin gelişini, her şeyin dirilişini özledin Onu da biliyorum Sabret ki hasretlik çektiğine değsin Sabret ki özlemlerin dinsin Şimdi hava soğuk, palton da yok üstelik, Üşüyeceksin Bazen bir kar örtüyor toprağını Beyaz bir gelinlik gibi Bazense ağaçların kuru dalları çarpışıyor rüzgarla Uğulduyor sanki bu ayazı, kışı Şimdi ağla ağlayabildiğince ey bahar! Benim dökülen saçlarım, senin dökülen yaprakların Yüreğimden kalemime akan her damla duygu Kah senin karanfillerin oluyor Kah siyah lalelerin Gözlerimden süzülen her yaşım,senin bir cemren Ne çok ortak yanımız var Bekliyoruz özlemimizi, hasretlik çektiğimizi Sen beni avutuyorsun, diyorsun seneye Ben seni unutuyorum, dalıyorum düşüncelere Öyleyse varsın gelsin kış yüreğimize O zaman tek çare ağlıyorsun, ağlıyorum Ağla! Ağla ağlayabildiğince ey bahar!

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.