Hafakan Nakaratları

Beynim silindir altında ezilirken Sabahın eşiğine baş koymuş vakitler Köşe kapmaca oynayan dakikalar, Ufkun rengarenk helezonunda bir damla Pembe-lacivert tonunu yakalamışken pusuda İçimin volkanları dize gelir Bünyem ısınır,iskeletim titrer ardından Aritmik düzeyde süreler geçer Ben kendime gelinceye dek Sabahın kuytu şafağında Serçelerin tatlı hışırtısında Koroya eşlik etme düşüncesiyle Perdeleri açarken titreyen ellerimle Uçuşan kuşların sesli kanatlarında Üzüntüm gökkuşağı olurken gözümde Akıttığım gözyaşları penceremde hâlâ Odamdaki çiçekler su beklerken Gözlerim hâlâ semâda Derin uykuların teselli edicisi Bir kutlu rüya görmüşçesine Uyandım hep,uyandım rahatça Saatimin yelkovanı koşuştururken Nasihat ediyor bazı meselelerime Yosun tutmuş kaldırım taşlarıma Ayaklarımın basmadığı yerlere Ellerimin cebinden çıkmadığı yerlere Zamanı sıkıp avucuma alıyor ve Bardağımda ilaç gibi içiyorum Yudumlanan sabah sessizliği Diriltici havasını kükretiyor Odamın bana açtığı kucakta Misafir olduğumu anlıyorum Adımlarımla balkona çıkıyorum Beton yığınları arasında bir ağaç Görüyorum.. Kahramanlık türküsü söylüyor gibi Uzaktan gelen birisini karşılayacakmış gibi Yaprakları eşliğinde raksediyor Heyecanı yatışıyor,misafir geliyor Yani… Güneş doğuyor.