Kafes

Sîneye misafir olursa tonajı ağır tenkit Bu bir yıkımdır içte,kalpte gel-git Sulanmayan çiçeği taşıyan saksı Unutmuştur hayat kemerini ve hakiki raksı Güneş emanetçisi ışık diker,büyür kamer Gözler açılır,beyazı seçtikçe mermer Tercihinde isabet varsa insanın, kendini aşmıştır Kaynayan sabır kafes ile örülmemişse taşmıştır Derinlikteki maden sanılmasın ki bir çift göz Toprak tevazusundaki başak,düşmeyene bir öz Kurulmuş sofrada sonsuz bir âlem Tadı özünde,yazılmamış bir kalem Bir gün o kapı da açılır,uçar kafes Hissedilir her yerde ulvi bir nefes.