Kurbet Kervanı

Ruhun bir tutam atmosferinde Can atar sonsuz azmiyle Titrek semada yağan yağmurlar Hep müjdedir kirpiklere,insana sarılan cinsten Adar insan duygusunu,içini ve kazandıklarını Dost’tan gelen emrin külçe serhaddinde Bir burukluk değil,denilse denilse altın itaat Her yerde yankılanıyor Okundukça namazın kıyamında Venhar..! Kütükte doğranan etler dirilir bu sese O(cc)’nun için kesilene değer biçilemez Değeri,değerden almayıp sonsuzluğu taşıran Sığmayan ve sığdırılamayan …. Bir kuş kanadı olmak ister insan Yükselmek için koyunda Yalnızlığın duvarlarını yıkarken Tamir bekleyen şafak dakikalarının Solmaz dudaklarında Bayram sabahındaki zebercet şadırvan Döküyor içini ruha sırt vermişken İnsan, bir bulut bin katre Değişiyor hayat,yaklaşıyor insan Kime? Hayatı boyunca uzak kaldığına..