Yalnızlık Korosu

Toprak ne büyük ev sahibi Buluşmalarda parlayan bedenler Bünyesinde sessiz bir naaş mevcut Kavuşmuş meyvesine,ayrı bir vücut İnsan yalnız,beden yalnız,ruh yalnız Sesi varsa, o da kostüm ağırlığı Çekirdekte aktif ızdırabı İnsanda temsili izle Başak şakıması ilerler Merdivenlerde boy gösteren gölgeler Süzülen çiçek değil bu Saksısında tonajı ağır duygular Sulanmayı bekler,kök kubbede Derinliğini anlatır insan,konuşmaz Onun konuşması,düşünce hasadı Avucunda biriken yılların tıkırtıları Boğazını okşarken Diz çökmüş kalbe damlayan haslet Beyinde ızdırabın şırıltısı Şehâdet parmağında hiçliğin raksı Her şeyi bulanın rotasında Bilinmeyeni bilme potasında Eriyen ve eritilen insan.. Dün oynadığı çukurda Bugün vadiye düşen, Gölgede titrerken güneşi okşayan Sayfalar arasında kitap tutabilen İnsandı,meçhul zerrelerde Sessiz yolcu,his korosundayken..