Çocukluk

Bir çocukluğum vardı En küçük şeylere sevindiğim En büyük hediyelerden çekindiğim Yanımdan insanlar akıp giderdi Hepsi vız gelirdi,duymazdım bile Ben oyunlarımla baş başa Yanımda sevincim,küçüklüklerim Tek düşündüğüm bir daha oynamaktı Hatırladım da bir futbol topu almıştım Mahalleye heyecanla koşmuştum maç yapalım diye Ne paylaşmaktan korkardım onu ne de eskitmekten Arkadaşlarla bir sevinç içersinde oynadık onla Gece olunca yüzümüzde sevincin yorgunluğu beliriverirdi Yorulmazdık koşturmacalardan Severdik birbirimizi Öfkemiz bir oyunluktu Sevgimiz her oyununun umuduydu Şimdileri bir merdiven çıkar yorulurum Bir oyun oynasam bozuşurum Bir şeyi paylaşsam kırılırım Etrafıma baksam savrulurum Şimdileri evimden uzaklaşır üzülürüm Bir insan tanısam yanılırım Bir sevgi arasam unutulurum Adam olsam gülünürüm Çocukluğumun gölgesi artık çarpmıyor yüzüme Gülüşlerim sıradan,yürüyüşlerim kenardan Çocukluğumun sevgisi artık akmıyor yeryüzüne Sevgilerim uzaktan,arkadaşlılarım ihtiyaçtan Çocukluğum ilk adımım,son gülüşüm Nerelerdesin....?