Eylül: Hüznün Adı

mevsim sonbahar aylardan eylül ilk karşılaşma ilk bakış ve yüreğe düşen ilk ateş... aklımda deniz mavisi gözlerin bir de boyalı saçların vardı hasretin gönlümde eylül bakışlarında kaldı dikenli bir gençliğin utangaç öğrencisi yaşanmaması gereken bir hikayenin baş kahramanı bedeninde bir topak kan ve kahrolmuş sayfalar arasındaki yüreği ile yaşayan bir sokak çocuğuyken ben, sen çıktın karşıma ve gittin.. gümüşten düşlerim, ateşten hislerim vardı hasretin gönlümde eylül bakışlarında kaldı.. ikindinin yorgunluğunda aradım seni bir yudum su içmedim konaklamadım bir pınarın başında sonra.. gecenin ihanetinde buldum gözlerini tutmak istedim tutamadım ellerini geceleyin bir yaş gibi erirken yıldızlar gözyaşlarımın yazdığı mısraları okudum sana sense hiçe saydın, umursamadın ateşe verdin gözyaşlarımı birden sır olup kayboldun gözlerimin önünden bana bir sevda ve bir yürek kaldı hasretin gönlümde eylül bakışlarında kaldı bu şehir alıyor beni benden alıyor umutlarımı pencerem ihanet ediyor şimdi ışıklara karanlıkta yazıyorum şiirimi günahımın karanlığında yalnızlıktan korkuyorum yüreğim irkiliyor adınla dünyayı unutuyorum dikenleri avuçlayarak geçiyorum dağları avuçlarım kanayarak sessizce geliyorum yanına gözyaşlarımı sunuyorum gözyaşlarımın yazdığı mısraları fakat eylülü getiremiyorum sana dedim ya mevsim sonbahar aylardan hüzün ilk karşılaşma ilk bakış ve yüreğe düşen ilk ateş.. aklımda deniz mavisi gözlerin bir de boyalı saçların vardı.. hasretin gönlümde eylül bakışlarında kaldı..