Adın Yok...

Bu gece son defa ağlıyorum senin için, uzun zamandır ilk kez ama bu defa farklı, seni silmek için kalbimden, son kırıntıları son senleri atmak için kalbimden. Yalnız kalmak istiyorum kalbimle, ona tekrar bakarken seni hissetmek, seni görüp, sana dokunmak yani acı çekmek istemiyorum artık. Birgün karşıma yine çıkacaksın biliyorum bir gün yine üzmek isteyeceksin beni, ama bu sefer farklı olacak, çünkü içimde sen olmayacaksın. Bu gece son defa ağlıyorum senin için gözlerimden akan şey yaş değil aslında, sensin. Tek tek dökülüyorsun gözlerimden parça parça çıkıyorsun bu gece. Kalbimi tekrar istiyorum çünkü Ona yeni bir sahip buldum. Belki üzüleceksin bilmiyorum çünkü sen herşeye rağmen bencilsin ve düşünüyorsun beni gizlice. Karşıma çıkmaktan nasıl korkuyorsun, benim sesimi duymaktan. Benimle konuşurken neden titriyor sesin? Neden uzak duruyorsun benden? sen bilmesen de ben biliyorum güzelim çünkü sevinmemden korkuyorsun kendince, ama yanılıyorsun bunu bil artık sevinç yok senin adına çünkü senin adın da yok kalbimde. Senin için son defa ağlıyorum bu gece ilk defa içimde açan bir güneşle. uzun bir kıştı zorlandım ama, gördüğüm bir bahar biliyorum, dokunuyorum ona ısınıyorum artık. Bunun zamanı gelmişti biliyorum bu defa yanılmıyorum, yanılmıyorum çünkü görüyorum uzak tepelerdeki çiçekleri inceden kokuları çalınıyor burnuma, kokluyorum ve bunu herşeyden çok seviyorum. Senin için son defa ağlıyorum bu gece içimde kalbime gözlerini açan çok güzel bir bebekle. Artık ölmüş senin küllerini atmanın vakti gelmiş, bak işte son damla da düştü gözümden artık seni sevmiyorum...