Deli Kadın

Yatabilir misin sanıyorsun yatağında düşünmeden Kapatamazsın ki gözlerini, batar göz kapakların Açık tutsan da göremezsin hayallerini Hayallerin yok eder seni Deli Kadın. Hiç mi kokmaz yastığında tenimin kokusu Uğraşma hiç yıkasan da kokum sinmiş içine bir kere Bir kere içine çekmişsin ya artık; Aldığın her nefeste beni duymak zorundasın Sen nefessiz kalacak kadar cesur musun Deli Kadın? Gezebilir misin sanıyorsun sahillerde yalnız başına Güneşi yerinde tutabilecek gücü bulabilecek misin Deli Kadın Dalgalar kıyıya değil sana vuracaklar Kuşlar sen yokmuşcasına kanat çırpacaklar üzerinde Kayaların üzerinde, ayakta durabilecek ve Karanlığa alışabilecek kadar cesur musun Deli Kadın . Başın döner sendelersin düşersin denizlere Çıkamazsın tek başına ve elini tutan olmaz Boğulursun, su olursun maviler içinde kaybolursun Dalgalar siler izlerini yok olursun yakamozlarda Deli Kadın. Kaçabilecek cesaretin var mı benden Yok; sende cesaret ne gezer Deli Kadın Sen benden ancak usta avcıların vurduğu Yaralı bir ceylan kadar uzaklaşabilirsin. Adımların koşturamaz seni ve ağır gelir aldığın nefes Taşıyamazsın onca acıyı üzerinde, sendelersin, düşersin Geçmişini özlersin Deli Kadın yaralı halinle Ben olmazsam ölürsün yeşillerin içinde, kaybolursun Yağmurlar siler senden kalan izleri yok olursun damla damla Ve kahrolursun her geçen zamanla Deli Kadın. Benden kaçmayacağını bildiğim halde Sana bu şiiri yazdım istemeden Aklımda sadece hep senin adın Söyle neden Deli Kadın?