Susadım Sana

Susuzum Uçsuz bucaksız bir sahrada Yürüyorum yıllardır Sevgiye aç, sana susuz Ne bitmez yoldu bu Tanrım, Sahra büyük müydü bu kadar Yıllardır dayandım ben Susuzluğuna… Artık dayanamıyorum Ben yokluğuna… Kızgın güneş yaktı bedenimi kavurdu Yıllardır dayandım… Dayandım yakmasına, acısına, Sensizlik aldı tüm takatimi. Artık yok dizimde derman, Susuzluktan çatladı dudaklarım. Sensizliğe kalbim isyan ediyor… Yıllardır seni sayıklıyorum sahrada Sense, susmuş Bekliyorsun vahada Görüyorsun! Yıkılmak üzereyim Gelmeyecek misin daha da? Kum fırtınaları oluyor akşamları Kumlar yakıyor, çarptığı yeri Ne can kalıyor nede deri Ama yine de acıtmıyor içimi Yokluğun kadar. Sensizlikten yanarken Şimdi, alamıyorum nefes Oysaki Çok mutluyum sanıyor, Gülerken görünce herkes... Dursun bu fırtına artık! Ben ölüyorum. Biliyorum, duracak Bütün gücümle dayanıyorum. Olmasın rüzgâr, Savrulmasın artık, sahrada kumlar Yine senin hasretin kalacak fırtınadan Belki sensizlikten, belki de bu acıdan Öleceğim... Ama ölsem de severek, Öleceğim… Elveda bile diyemeden Kalbimi avuçlarına bırakıp, Üzerine SEN yazıp Gideceğim!