Çöl

Sadece sıcaktan yanan tenim Bana aşkın olmadığını gösteren sensin ormancı Nasırlaşmış ellerinle Bir bedende iki ruhun yaşadığı Göğsümdeki kesik yarayı Bu ile yakmadan anlamadı acıyı Buhranı rüzgarın yaptığını bilen ormancı Üç beş sert kalp atımı Bu aciz hayal dünyasında Mutlu bir melodiyle Hararetin bedeni konuşturduğu her gece Gözlerimi kör eden sensin Ağladığım kaderlerin Özel olmak için seçilmişin Sebeplerini aradığım gökyüzünde Yıldızları katleden sen misin ormancı Beni her duyduğumda aratan Gözümün önünden kayan Kıvılcımları hapseden sesinle Gökte o karanlık Gizem dolu zehri beynimi işlemedi mi Sabrının sonunu zorla Ormancının ruhunu kaynatırken Son şarkıya bir adım daha Damla damla ter süzülür Sırtımdan hançeri çıkarmayan Arayanı ormancının ağlamaklı Haklı güzelliği parçalanmış Numarası özgürlüğün Doldurulmuş ormancı Dondurulmuş Yerinde ne acı ne nefret bıraktı Bana da kaybolmayı göster ormancı Amaçsız yalanlar gibi değil insan gibi sonsuz olmayı