Ay Işığında
H Halil Budak
0
Altın Yaprak
Bir afet göründü, ay ışığında.
Ayakları suda, göl kıyısında.
Bir çelik, bir bronz oluyor teni.
İnce beli kırılıyordu yakamozda.
Temizlenen o büyülü akşamda.
Kadife keseden çıkan pırlanta.
Başından dökülen gümüş katreler.
Yine toplanıyor altın havuzda.
Çık artık bekliyorum seni kıyıda.
Üşüdün, ısıtayım gel kollarımda.
Yanan vücuduma, metal teninle.
Gölden serinliği getir bana da.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş