Aşık Olunca

Yok oluşlarının sonundasın Kaybedişlerinin zirvesinde Zamansız gidişler gördünse bile Onunki kadar hazin değildi hiçbiri de Son sözler söylenir hani Veda da edildi mi üstüne İnanırsın gerçekten bittiğine Aşkının eline geri verildiğine Pişman mısın, üzgün mü, kırgın mı? Bir isim koyamazsın içindekine Sadece eminsin onu hâlâ sevdiğine Ve onun artık senden vazgeçtiğine İçindeki savaş bitmiş Gün batmıştır, karanlık sahnede Kapanmış artık tüm hüznüyle perde Mutsuz sonla bitmiştir bu hikaye de Mucizeler hayal edersin Boş, sahte teselliler bulursun kendine Her aşkzede gibi sen de Hafife alırsın unutmayı belki de Zihnin küçülmüş zannedersin Ondan başkası olmadığından içinde Çıkaramıyorsun aklından, beyhude Onsuz olmuyor, olmuyor işte Kahretsin. O kadar acıyor ki için Kendi yazdığın şiirin bile Kalbin kanıyor, her kelimesinde Yavaş yavaş yaklaşılıyor son cümlelere Yalvarayım mi diyorsun, "geri dön" diye "Yoksa dik mi kalsın başım her şeye?" Sevginin, gururla dövüşünde İkinci raunda kalıyor iş yine Eğer bitecekse bir gün bu mücadele Ben razıyım, aşkın safında yenilmeye Ve sana "yeniden bana dön" demeye...