Ve Tanrı Beni Unuttu

Zihnimde çağlayan ırmaklarda, Yalnızlığın şırıltısı var bu gece. Uğultular geliyor karanlıktan, Sanki kulak delercesine! Kalbimden anlam bulup, dudaklarıma çıkıyor, Lâkin vücut bulmuyor dilimdeki üç hece... Yalnızım! Yalnızım diye haykırmak istiyor kalbim göğe. Fakat sesim yetmiyor, düğümleniyor boğazım, Arş-ı âzâma giden yolun hengâmesinde... Dünüm mâzi olmuş, yarınım meçhul yine. Mecruhun acısını, hak görmüş Tanrı bize. Arz ettiğim dilekler, hepsi rüya kalıyor, Ruhumsa an be an esaretine ağlıyor. Ve Gökyüzünde; Güneşin kızıllığı, karanlığı boğarken, Tek düşüncem: 'Tanrı beni Unuttu' oluyor...