Durulanma

Gelinlik giydirdiler sessizliğe Kıvılcımların damla.. Sızıntıların ateş olduğu yerde. Tam ortasından Bir büyük acının Kaybolmak geçti Bir hayal göründü Derin..sarsıntıları hissedilir Vardı ama yokluğu gerçekleşip duruyor, ötesi ah ötesi! Kımıltısız Gün gün ağıt olup çıkıyordu Işıksız..gölgelerle sürdü avuntu Küçük bir iç uzayın meyvesiydi neşe Binbir hüzün geldi savurdu Saklanırdı..korkardı..sinmiş bir çocuk gibi Durulsun isterdi tek İleriki yaşantılarının öfkesi Taştı taştı taa ufka dek Görünmeden hiç kimseye fakat aniden Döküldü bıçak sırtında tuttuğu kadeh Ve uzayan geceyi söndürdü Bütün aydınlığıyla sabah…