Hüner

Sema'da değildir "gel" dedir hüner Yunusça kendini "bil" dedir hüner. Söz vardır kırılır onunla gönül Yılanı cezbeden dildedir hüner Yol vardır şaşırtır düzde yolcuyu Maksuda vardıran yoldadır hüner Gözyaşı harcanmaz her vara yoğa Narını söndüren seldedir hüner Deryalar ne kadar azgın olsa da Dalgaları yaran saldadır hüner Ne isim ne cisim hepsi de boştur Zikrullahı vuran soldadır hüner Kula kuluk eden uçsa kul değil Halika kul olan kuldadır hüner Keramet şakıyan bülbülde değil Aşkıyla yandıran güldedir hüner Gelip geçicidir alevin harı İçli içli yanan küldedir hüner Perdeler aralar gözler bilirim Gözlere göz olan haldedir hüner Kolaydır hamura şekil vermesi Demiri yoğuran eldedir hüner