Kalabalık bir yalnızlık benimki Gözler yabancı, Eller sallanır boşlukta Eller ellere çarpar habersiz…
Bazen sürgündür hayat kendi karanlığımıza en tenhamızdaki o çocuk suskun ve bezgin bir sarılıktadır güneş...
Öylesine bir sabah ve rastgele bir hayat koşuşturmacası her gün her bahar gibi bu bahar da sevdaya hasret gönlüm ve bir dolmuş koltuğunda esnemekle başlar günüm.…