Nurşani Gibi

Sadece adını çizmek yetmedi, Ben de bu hayata biz çizik çektim. Ömür tükendi de dertler bitmedi, Ben de bu hayata bir çizik çektim. Sevda denilen şey,büyük yalanmış, Durulmuyor sular,kökten bulanmış, Koynumdaki yatan,meğer yılanmış, Ben de bu hayata bir çizik çektim. Dost sandıklarım hep,sırtımdan vurdu, Her yüzüme gülen,anamı sordu, Sen ayırtmadıysan,koyunla kurdu, Ben de bu hayata bir çizik çektim. Komikleşmiş hayat,olmuş güldürü, Kalmamış çoğunun örfü,kültürü, Yaşamak anlamsız,bundan ötürü, Ben de bu hayata bir çizik çektim. Döndürüldüm sanki kanatsız kuşa, Yıllar geçip gitmiş,emekler boşa, Çıkınca da hep bu yollar yokuşa, Ben de bu hayata bir çizik çektim. Ben mi çekeceğim her zaman cefa? Gülmezse gülmezmiş hayat bir defa, Kalmayınca gel gör,kimsede vefa, Ben de bu hayata bir çizik çektim. Acılarla hemhal olanlar nerde? Görmez oldu gözler,inince perde, Sevgilerin paspas olduğu yerde, Ben de bu hayata bir çizik çektim. Dalındaki gonca gülüm solunca, Dünkü gülen göze,yaşlar dolunca, Tüm değerler birden,altüst olunca, Ben de bu hayata bir çizik çektim. (Kahramanmaraş 15 Ocak 2009)