Başlıksız-2
H Har
0
Altın Yaprak
Titreyen ellerimle tutunuyorum serseri hayata
Yaprak dökümünü görmemek için,
Gözlerimi yumuyorum
Ve utanmamak için kendimden
Küs duruyorum aynalara günlerdiri
Kuytu köşeler seçiyorum kendime
Saklanmak için insanlardan.
Uçurum diplerinde sabah ediyorum geceleri
Yıldızları sımsıkı bağlıyorum
Kopmasınlar diye
Her sabah ben uyandırıyorum güneşi
Ve yorgun gözlerle bakıyorum kente..
Bir silahımı bir de yüreğimi taşıyorum yanımda
Ve korkmuyorum bu belalı kentten
Ne uçurum diplerinden
Ne karanlık gecelerden
Ne de ölümden
Korkmuyorum işte hiçbirinden
Ve gülümsemiyor insanlar bana
Soruyorum niye?
Bir ses fısıldıyor kulağıma
Yılanlar gülümsemez diye
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş