Siyah Gölgemde

Siyah gölgem uzaklarda bağdaş kurmuş bekliyorsa ellerinden. Bir çay içir benim gönlümden. Alacaksa canımı, sen varsın diye, güneşimden. Ölümüne susamış derim, Azrail. Bu sulardan, bu topraktan geçmeden, Kitaba bile meydan okurum. Kalbimdeki senden. Unuttum sanma gökyüzündeki ayı, yıldızı. Bir şarap belki içtiğim son yazı. Noktası olmayacak bir yol benimki. Elimdeki yazı. Ömrüm yetmezse de, dünya yeter son nefessizliğime. Sen yoksan ellerimde, varsın o da olmasın be... Gecelerimi gündüz yaptın, gündüzlerimi cennet. Bir sensizliğime vuramadım kalemi, silgiyi. Roman ile şiir arasında takılıp kaldım. Seni okumak için bir yola çıktım. Km kavramı olmayan şeritlerde, kancana takıldım. Seni sevmemek içinse yaşamak, ölüm sevgiyse ellerinde. O eller benim, bu kalp senin bebeğim.