Bir Kalp Ayrılığa Ağlıyor

Bir kalp atıyor uzaklarda Bir el sallanıyor Dönüşü belirsiz trenin ardından Hava biraz sisli Düşen yaprakları savuruyor rüzgar Bir ayrılık haykırıyor Sesi belli belirsiz Vedalar hırçın ve acımasız Bir damla düşüyor yere; kocaman Ürperti sarıyor bedeni, Daha sıkı sarıyor kaban Bir yürek yanıyor Bir sızı duyuluyor acı acı Paramparça olmuş bir bedenin En değerli parçası kalıyor Geri dönmek ve almak Mümkün görünmüyor, Göklerde ağlıyor birkaç damla Buz gibi yüzüne çarpıyor Bomboş sokaklar, Hava daha soğuk Rüzgar inadına sert Üşüyen eller yalnız Savrulan saçlar isyankar, Havada bir kuş çırpınıyor Dilinde bir şarkı Sesinde ayrılık acısı Bir ev görünüyor, Pembeymiş panjurları önceden Bahçesinde kahkahalar Kuşlarla birlikte şarkı söylermiş Salıncağında sallanırmış mutluluk Umut bakarmış penceresinden İki el tutunurmuş bahçesinde Gezermiş umarsızca Küsmüş ağaçlar kuşlara Salıncakta yalnızlık Pencerede bekleyiş Panjurları düşmüş Tüm bunlar bir ayrılığın hüznüymüş