Mazideki Mahsur

İçimden sağanaklar geçer Bir mahsur kalan vardı O da Sen!! Oysa yağmur taşlara da yağardı Ama her nesne kendi payını alırdı Yazık ki sen bir kaya gibiydin Ne bir işe yaradın ne de bir gül bitirdin Yarınlar meçhûl değil esasen hep aynı Hayat devam ediyor ölenlerden gayrı Bir sihirli tılsım alırken benden beni Bir sihirli dûa gibi yadıma düştü gözleri Elveda demedi ayrılıp giderken Hiç kimse bilmiyordu gittiğini onu beklerken Bir arzu dört yandan kuşatmışken her yanı Belli değil artık hayanın zemini tavanı Bir bayıltan rayiha sarmışken aşıkları Açtırlar ama boş gelip gider kaşıkları