Şehirle Hasnihal

Ey şehri sevgili mesut musun? Değilsin biliyorum O sana elveda diyeli ne kadar oldu? Bir, iki, üç ve belki daha fazla Yedi ne? Ay, yıl, gün? Gün, ay, yıl ve belki asır Ey şehir neler oldu böyle sana Kaçırmışsın ucunu akrebin, yelkovanın Hep peşinden çırpınıyorsun zamanın Derununda ümit görünmüyor Güneşin şavkı ufkundan doğmuyor Sokaklarında tebessümlere rastlanmıyor Boğazında dalgalar sahile vurmuyor İsmin zihinde siluet bırakmıyor Kandillinde yağmurlar yağmıyor Salacağında rüzgârlar esmiyor Valide Atiğinde nefesler uçuşmuyor Çubuklunda bülbüller ötüşmüyor Emirganında yapraklar üşümüyor Üsküdarında nazarlar ona çarpmıyor Çamlıcanda canlar gezinmiyor Beyoğlu hallerini bilmiyor Eminönü senden yana bakmıyor Olmuyor, bilmiyor, gelmiyor Gamla dolusun belli Şehir, ey şehir de bana Neler oldu böyle sana Yoksa, yoksa...