Yirmi üç Nisan... Yurdu koruyan Yarını kuran Sen ol çocuğum!..…
Hasan Âli Yücel, (d. 17. Aralık 1897, İstanbul - ö. 26.Şubat 1961, İstanbul) öğretmen, eski millî eğitim bakanı, Köy Enstitüleri'nin kurucusu. Hasan Âli Yücel, 17 Aralık 1897'de İstanbul'da doğdu. Baba tarafından posta nazırı Göreleli Hasan Ali Efendi'nin, anne tarafından ise Japon sularında batan Ertuğrul fırkateyni süvarisi deniz albay Ali Bey'in torunudur. Babası Ali Rıza Bey, annesi Neyyire Hanım' dır. Eğitim yaşamını sırasıyla Mekteb-i Osmânî, Vefâ İdâdîsi, Cağaloğlu Darülmuallimin-i Âli'ye (yüksek öğretmen okulu) okullarında sürdürdü. İstanbul Üniversitesi edebiyat fakültesi felsefe bölümünü bitirdi ve 19 Aralık 1922'de öğretmenliğe başladı. 12 Temmuz 1932 tarihinde Türk Dili Tetkik Cemiyeti'nin (Türk Dil Kurumu) kurulmasıyla Hasan Âli Yücel etimoloji kolu başkanlığına getirildi. 1935 yılında Cumhuriyet Halk Partisi'nden, İzmir milletvekili olarak meclise girdi ve art arda dört dönem milletvekilliği yaptı. Giresun'un Görele ilçesinde adına " Hasan Âli Yücel Kültür Merkezi " kurulmuştur. İstanbul Üniversitesi'nin eğitim fakültesi de "Hasan Âli Yücel Eğitim Fakültesi" adıyla kurulmuştur.
23 Nisan
- Ağac ve sen
- Atatürk
- Bayragım
- Cumhuriyet
- Dere
- Saatim
- Zengin Ol
Hasan Ali Yücel şiirleri
Bir ağaç altındasın, her dalı bin bir çiçek, Gün gelip bu çiçekler sana yemiş verecek. En yüksek dallarında, bunların olgunları;…
Ben bir Türk'üm; soyum, ırkım uludur. Göğsüm millet sevgisiyle doludur, Tuttuğum yol Atatürk'ün yoludur. Hep o yoldan yürümektir dileğim.…
Türkü ölümden Odur kurtaran. Odur Yeniden Türklüğü kuran…
Atalarım, gökten yere İndirmişler ay yıldızı, Bir buluta sarmışlar ki Rengi şafaktan kırmızı.…
Ne saltanat, ne sultan: Ne hakanlık, ne hakan; Biz ki Türk'üz, Türk'e baş Kendi seçtiği yurttaş.…
Nerden alır suyunu, Kardan mı, yağmurdan mı? Şu nazlı dereciğin Yatağı çamurdan mı?…
Sırtında kızıl aba, Sevgili güneş baba Yakmış gökte ocağı; Ateş dolu kucağı.…
Yazmıştım ben bunları, dokuz yüz kırk yedide, Oku da sen bir kere ne istersen onu de. Geçmiş tam on iki yıl göz açıp kapamadan,…
Yel estikçe uçuşan Yapraklara benziyor. Durmadan, yorulmadan Daldan dala geziyor.…
Uyu yavrum, uyudukça büyürsün; Uyanınca güzel günler görürsün; Şimdi yat ki sonra koşar, yürürsün…
Çok severiz biz okulu, Kitabımız bilgi dolu. Okur, yazar her Türk oğlu, Yükselmenin budur yolu.…
Hasretten usandı, vuslat darına, Uçmasan bir türlü, uçsan bir türlü. Halkın arasından hak diyarına, Kaçmasan bir türlü, kaçsan bir türlü.…
1
Kara gözlü saatim, Ak yüzün yusyuvarlak. Uyanınca erkenden İlk işim sana bakmak.…
Sevgili vatandaşım, bir ibret olsun diye, Belki gününden önce vasiyet olsun diye, Bu gönülden destanı senin için yazdım ben;…
15 / 20 gösteriliyor