Bizim Hikayemiz

Karalama defterimde sayfa değildin ki Bir kalemde yırtıp atayım seni Yıllardır içime yazdığım bir romandın Beynimin her hücresinde kırık bir şarkı Ellerimdeki parmak izlerin kadar taze Sıcaklığını hala duyarım da avuçlarımda Gezdiğimiz yerler gelir aklıma Hatırlar mısın parklarda dolaşırdık seninle Saatlerce banklarda otururduk Ben konuşurdum, sen hep dinlerdin Başın omzumda,öylece ufku seyrederdin Karnın aç mı diye sorardım sana Sen de aç olmadığını söylerdin her defasında. Fotoğraflarını çekerdim habersizce Kızardın bana kötü çıkacağım diye Ama hiçbiri de kötü çıkmazdı şansımdan Bir gün, sessizce ayrıldık sen ve ben Nasıl yapabildiğime hala inanamıyorum Ama ayrıldık işte Sonra... sen evlendin, Bense içinden çıkılmaz bir hayata mahkum oldum Seni hiç unutamadım biliyor musun ? Derinlerde bir yerde yaşattım yıllarca seni Kimseleri koyamadım yerine Hoş, birini koymaya da çalışmadım aslında Yıllar sonra bir gün, sesin geldi önce Sonra da sen Seni görebilmek ne güzeldi yeniden Sonra, her gün duymaya başladım sesini Her gün konuştuk yenilerden, eskilerden Sana ait bir şey olsun diye bende Telefon numaranın bile aynısını aldım Her şey çok fazla güzeldi sanki Yine içime tanıdık bir korku düştü Yine bozulacaktı biliyorum bu sihir Sana olan büyük tutkumdan Bu defa korkmuştun sanırım sen Açmayacağını bile bile gönül bahçeme Çiçekler ekiyordum sanki ben Çok şey istememiştim oysa,senden Sesini duyabilmekti isteğim Ara sıra görebilmekti seni, biliyorsun Oysa, sana tekrar aramak istediğimi söylerken ben " Arkadaşa kahve içmeye gideceğimdiyordun sen Bir kahvenin kırk yıl hatırı var derler Benim bir kahvelik hatırım yokmuş meğer