Dağ Köyü
H Hasan Çağlayan
0
Altın Yaprak
Uzaktan, buğulu bir cam… Ya da
Bir kervan gibisin dağ köyü; yükün mercan!
Sarart bahçelerini! Ki güz,
Bir yalnızlık çağrısıdır, çekip durur ardından.
Ve ben bir yağmur damlası…
Kim bilir ne zaman, hangi buluttan,
"...enzele mine'ssemâi mâ…"
İnerim sînene yeni baştan.
Çayırlarında bembeyaz yeleli atlar…
Bahardır o mevsim, dağ köyü: bahar.
Sevinçler doğar, sevdalar birikir
Kuşkusuz, bütün düşler mutluluğa çıkar.
Bir patikadan yürür sana akşam;
Çam Dağı dalgın, ötede göl uyuklar.
Bir çocuk bahçelerledir…
Ay gümüşten kandil, sabaha dek yanar.
Dağ köyü, sırtını illa kalbime yasla
Dinsin yalnızlığım!
Başı dumanlı kalbim üşürse üşüsün;
Bir kar ülkesi gibisin artık,
Sürekli kardelendir yağdığın…
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş