Annesiz bir çocuğum Babam da yok Koklasam gül incitir Bilmem ki gece nasıl…
Çocuk haklıydı Kapıyı kırarken Kapı denen illet Her gün kapatılmaz ki…
Hatırı sayılı bir kahve kadar Koyu Mayi Gözlerin…
Hasandağının iki tane gözü var Birine kar yağmış Diğeri nemli Sevdiğimin gözünde benim kadar önemli…
Kanadı kırık kuş misali Hesap sorar gibi avcıdan Baktın hasretle ,görmeyeli Tarumar bakışların acıdan…
Bütün utançların bir hışımla durur yüzünde Öylece yol alır Binbir meşakkatli tövbelerde Kırkından sonra…
Kapıların arkasına sinlenip Bir sigara içimi dinlenip Tekrar peşine düşüyorum Adına kafiyeler koşuyorum.…
Yürek ülkemin şubat limanına Yar elinde bir kırmızı gül girer Nedensiz düştüğüm aşk meydanına…