Bulvar İti

H Hasan Hüseyin Korkmazgil Hasan Hüseyin Korkmazgil
0 Altın Yaprak
ne zaman sevmek desem bir tedirgin bulvar iti gecede biraz müzik biraz içki ve çok çok resim kim sarmalar bu bebegi kimler tasir bu ölüyü belirsizlige nerelerde kalir gözüm/nerelerden döner sesim bu ne biçiim hayvan ki bu/beslenir acilardan tohum atar kusaklara kan göllerinde bu ne biçim oyun ki bu/gizlenir gölgesine gerçegin mutluluklar aranir ates çemberlerinde bir umarsiz bulvar iti vitrin isiklarinda anladim ki birdenbire/kopmusum topragimdan kopmusum masallara süt emziren aksamlarimdan köklerim orda sizlar/yapraklarim bulvarda resim diye duvarlarda müzik diye isliklarda o çildirtan deniz orda/baliklar tablalarda özlemek orda kalmis özlemi sevmek burda ferhat'sa mendil açmis dileniyor güvenparkta taradim bütün sözlükleri aska yer yoktu bir kaygulu bulvar iti karanlik çikmazlarda kosuyordu masallarda/kosuyordu imgelerde baska yer yoktu basimdaki agri sendin sesimdeki kusku sen ne düsünsem dört boyuttu ne agrisam dört boyut kopmak belki bir ülkeydi tutkular eski zindan heerkes kendi bukagisinin tutkulu demircisi bu evleri bizmi yaptik bu yollari bizmi çizdik ölümlerden bizmi kaçtik bizmi düstük ölümlere senlestirip giriyorum koynuna gecelerin senlestirip açiyorum gözlerimi sabaha bir sey eksik biliyorum bir sey artik sen degil safak diye söken sendin sendin gülen penceremde çayimdaki bahçe sendin içkimdeki bulut sen içimdeki kus sürüsü çabamdaki arilardinnere gitsem karsimdaydin ama sen yoktun sen sahi niçin yoktun senlestirip biniyordum külüstür tasitlara senlestirip oksuyordum osmanli sokaklari kan bulasmis caddeleri ölülerli alanlari tepelenmis çiçekleri kanatilmis mavileri senlestirip seviyordum bütün çirkinlikleri telefonlar sensin diye kosturuyordum kaniyordum sensin diye karanlik çagrilara susuyordum senlestirip kahpelikleri nere gitseem karsimdaydin ama sen yoktun sen sahi niçin yoktun duruyordum seni sanip yangin çigliklarina yasaamak belki buydu belki de öbür yüzü unutmakti belki güzel aramakti belki sevmek belkideki varsillikti kesindeeki yoksulluktu yitirmek buydu belki yakalamak belki bu bu kafesi biz süsledik biz aldandik bu süslere içimdeki sizi sendin yüzümdeki merak sen gitmelerden bekledigim kalmalardan korktugum nere gitsem karsimdaydin ama sen yoktun sen sahi niçin yoktun ikibulvar itiyiz biz reklere dolasmisiz agzimizda ölüm tadi tüylerimiz kanli çamur ikimiz iki yandan bir koca yanlizligi bir amansiz saskinligi ikimiz iki yandan dolastirip duruyoruz eski zamanlar gibi müzelik bir inanmanin ören kapilarinda anlamamak elde degil anlamaksa soykirim uçup uçup düsmek kalir inanmaklardan kelebekler konuyor yasli salyongozlara ölülerin gölgesinde diriler günesleniyor yakin artik gemileri köprüleri atin artik kim ne derse desin vazgeçin onarimdan ne seçilen renklerdeyiz ne gidilen yerlerde danisikli gözyaslari yapmacik mutluluklar soykirimsaal bir çogalma solucanimsi bir esleme bir yanimiz dogum evi bir yanimiz hirosima iki bulvar itiyiz biz kosullarin kölesiyiz zincir sesi duydukça sizlar bileklerimiz bir kenti tanir gibi tanidim seni ancak eetine degdi etim/otuzalti onda yedi/çok degil elini buldu elim/otuzalti onda yedi/çok degil öptüm seni/otuzalti onda yedi/dudaklarindan bir kenti yasar gibi yasadim seni ancak yasamadim kendimi ellerin ellerimdeydi ellerin yoktu gözlerin gözlerimdeydi gözlerin yoktu iki portre gibi yanyanaydik albümde uykunda sevmistin haberin yoktu bir kaçagi tanir ggibi tanidim seni ancak tanimadim kendimi sarkilarda buldum seni yitirdim yilgilarda buldum seni yitirdim resimler bir türlü konusmuyordu fotograflar kaçiyordu ben yaklastikça bir yalani anlar ggibi anladim seni ancak anlamadim kendimi evin de mi yoktu senin sokagindami adresini silip silip yaziyorlardi düslerin türkçe miydi hotantoca mi çincee mi ariyordun eskimoca mi herkesste mi ariyordun ne ariyordun neden öyle gülüp gülüp yaslaniyordun bir yüzünü buluyordum öbün yüzün yok birçizgini buluyordum öbür çizgin yok olgörüp gelmiyordu adin firçama düs müydün düsüncemi anlamiyordum uzattikça ellerimi dagilip gidiyordun kendimden korkuyordum yoksa yokmuydum binlerce göz binlerce yüz binlerce biçim aradigim yerde yoktun sormadigim yerde var etimdeki aci sendin kanimdaki kusku sen nere gitsem karsimdaydin ama sen yoktun sen sahi niçin yoktun Sen Sahi Niçin Yoktun?

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.