Özseven

Çirkin değil benim halkım Anlar dilinden aynaların Konuşur aynalarla Nevruzcana nazlıdır o Sarp kayalarda gizlidir Sümbüldür boynu bükük Ağıtlar tanığıdır Söğüttür incecik su başlarında Dalı yağma yaprakları tozludur Uzak atar yakın düşer kurşunu Balaban bakışlı sulu gözlüdür Bir bakarsın Yunus Emre Bir bakarsın Pir Sultan Buluşur tanrısıyla yavan ekmekte Emeğin hakkına kılıç sözlüdür Bir yüzüyle Bedrettin o Bir yüzüyle Karacoğlan Hacıbektaş der de uçar bir ak güvercin Yeryüzünün en bilge topraklarında Balık olur takla atar deryada Turna olur aşıp gider dağları Okul der de boylar hapis damları Gün göremez kahrolası dünyada Tanığımdır bol yıldızlı geceler Tanığımdır yaban gülü şafaklar Barış buram buram tüter burnunda Kan sızar en oynak türkülerinden İmecidir yoksuldur katar terini Aş pişirir ölüsüne yürek yağından Yakınması yoksulluktan Yakınması ayrılıktan Ölümden Kolkolalık nakış olur ışır örtülerinde Çirkin değil benim halkım Anlar dilinden aynaların Konuşur aynalarla Düşman değil benim halkım Barışa kardeşliğe Kahpeliğe kalleşliğe puştluğa düşman En başta da sömürüye Açlığa düşman