Yalnızlık
H Haskol Furkan
0
Altın Yaprak
İnsanın kendini bulma anı yalnızlık
Kendiyle başbaşa kalma anı yalnızlık
İstenmediğinde önemsenmediğinde ise ürkek,
Kaçıverir duyguların en ceylanı yalnızlık
Herkes dalıp gitmiş gündelik işlere
Düşünüp kafa yormaz ona bir kere
İşte! Geçiriyor hayatını boş yere
Ama affetmez onu tanımayanı yalnızlık
Geçen yıllar içi yüreğim har
Acaba bana da gelir mi ki bahar
Aramak gerekmez diyar diyar
Saracaktır ümitsizlik yaranı yalnızlık
Daldıkça derinlere kendini bulacaksın
Haskol, kimsin sen? Yoksun ki yarın
Kimseye ders vermeye çalışma sakın
Derslerin öğrenilme mekanı yalnızlık...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş