Gün Gelir

Sevgi değil benimkisi, Sevgi olsa sonu olurdu. Aşk olsa hüsran olurdu. Tutku olsa yalan olurdu. Umut olsa isyan olurdu. Bir başıma otururken yine dumanımla, Sen yorgun başına ellere yasla. Göremeyeceksin bir daha yüzümü Tutamayacaksın elimi asla. Sen yeni bir yaşama başla Bu isimsiz hastalık ilerler ne de olsa Aşılamaz artık mesafeler aramızda Bir başkası var ne de olsa. Gün gelirde sayıkladığında ismimi Bulamayacaksın bile suretimi İsmime, resmime, yüzüme, hüznüme Hasret kalacaksın teker teker Sen mutlu ol, bu kalp kahrını çeker Gün gelecek hepimiz ve ikimiz Yola çıkacağız bilinmezliğe, teker teker.