Alışıyorsun

insan neye alışmıyor ki! zaman hiç durmadan, sudan da hızlı akıyor. bir sigarayı zamanla bir pakete çıkarıyorsun, bir damla gözyaşını hıçkırığa boğuyorsun. acıya alışıyorsun zamanla, acı çekmek istiyorsun , acı dileniyorsun. sevmesen de onunla yaşamaya alışıyorsun, gitmesini istesen de tutuyorsun ellerinden , bırakmasın diye an gelir de o boşluğa düşerim diye, korkuya alışıyor insan bırakıp da gitmek en doğru şey ama onun olmayı arzuluyorsun içinde öyle bir şey var ki, adını koyamıyorsun sen zamanla sen olmuyorsun , bir başkasına alışıyorsun. sana dair bir şey kalmıyor, zamanla kiralamaya alışıyorsun. zaman! "en güzel çare" demişler , çaresizliğe alışıyorsun. seni bırakıp gidiyor, konuşmuyorsun, zamanla susmaya alışıyorsun. "nasıl olsa dönecek" dersin, beklersin zamanla dönmeyeceğine inanıyorsun. arkana dönüp bakınca pişmanlık duyuyorsun, zamanla "değmezmiş" diyorsun. bir daha sevmeyecektin tövbe bozmaya alışıyorsun, günah işlemeden yapamıyorsun. gelen gideni hiç aratmıyor, hatan hep burada; her şeyi zamana bırakıyorsun. sonu hiç düşünmeden, güya hayatı yaşıyorsun. ölüme koşmak var ya, zamandan hızlı gidiyorsun.