Sensizliğin Getirdiği Acı

Beni tamamlayacağını düşünürken Nasılda eksik bıraktın böyle Ardından nelr gitti bir bilsen Mavilerim yok oldu önce Sonra; Gecelerimi aydınlatan yıldızlarım söndü bir bir Gülüşlerim kaldımı sanıyorsun O da sen gibi, Terkedip gitti beni Şimdi; Sabahı kıskandıran yüzün olmadan, Düşüyor takvimden yapraklar Beş yıl ya da on yıl sonra geleceğini bilsem Oturur günleri sayarım Ama Günler seni bana yakınlaştırıyor mu? Uzaklaştırıyor mu? bilmiyorum Şimdi çıkıp gittiğin bu kapıdan girsen Mutlu olur muyum? Onuda bilmiyorum. Sensizliğin getirdiği acıyla yaşamaya alıştım ben Gözyaşlarımı silen ellerin olmadan da ağlayabiliyorum En sevdiğin şarkıyı kulağına fısıldamak yerine Resimlere fısıldıyorum En sevdiğin yemeği pişirip İki kişilik bir sofra kuruyorum Tek başıma kaldırıyorum kadehimi Şerefine değil... Gittiğin yol dönülmez oldu benim için Gelme olur mu? Yıkma bir daha hayallerimi Sensizliğin getirdiği acıyı da sevdim ben O acıylada içimde güzelsin sen Sana çok soğuk bir gerçeği itiraf edeceğim Şaşırma sakın Seni, Yine senin bıraktığın acıyla Aldattım ben.......