Yüreklerde Taşıllaşır Duvarlar

Yüreklerde Taşıllaşır Duvarlar Nereye gitsem duvar Nereye baksam duvar Yaşama ilişkin su var yıkılası duvarların ardında Ve bu duvarların arkasında Kendi nankör ve bencil dünyalarını kuranlar Yani kendi dünyalarının kapısına bencil ağlarını örenler Salt kendilerini görüyorlar uzayın aynasında. Duvarlar karanlık üretiyor günışığından Gecelik gölgeler düşüyor duvarların arkasına, ayın altın kaşığından Bir sevişme erimine kilitlenmiş sevdalar Her sevişme bir sevda bitiriyor Böyle sevda sevda değil Benim gönlüm avda değil… Duvarların kanı damlar ellere Kokusunu savururlar yellere Hep birlikte kapılırız sellere Gözler görmez, dil konuşmaz tutulur. Gözler görmez dil konuşmaz tutulur Diz dövülür kötülükler yutulur Biz susarsak çakal kişner, at ulur Dudaktan dudağa duvar çekerler. Dudaktan dudağa duvar çekerler Yürekten yüreğe fitne ekerler Yürümez kağnılar dönmez tekerler Bülbül ötmez, güller kurur dallarda. Bülbül ötmez, güller kurur dallarda Bülbül uçar gül oturur dallarda Dolu düşer gülü vurur dallarda Dolu duvar, gülün tacı kan olur. Dolu duvar, gülün tacı kan olur Tomurcuklar açılır da can olur Ömür biter, aylar yıllar an olur Yüreklerde taşıllaşır duvarlar. Yüreklerde taşıllaşır duvarlar Can cananı uçuruma yuvarlar Doğruları dokuz köyden kovarlar Duvarların kanı damlar ellere Not: Bu şiir; yazarının izni olmadan, hiçbir biçimde kullanılamaz.