Atlı

Atını uzun sür, yola bağlanma, yollar kısa, zamana sür atını, peşindeki ölümü yorulur sanma bir hançer sırtına kavuşur gibi kavuşur ölüm de atlıya: - Göğe doğru çevirin şunun çizmelerini! Hangi hana bağlasan bir oda bulamazsın içinde gezdirdiğin yalnızca bulsan viran ömür baksan kör kuyu zaman zaliminin yüklediği korkuyu yedeğine vur ve sür üstüne atını: Güneş ki maviyken göğe bağlıdır o bile eğlenmedi bu siyah kasabada onun kaybettiği çölde yol aranır mı nice gölge yerle bir olur, çöl de usanır gezginken eskittiği yollar da; ne han kalır atlıya ne yalnıza kılavuz, atını uzun sür, ölümdür hepimizin çobanı bu sürek avında ölümü baştan çıkarma, hem gençsin daha Atını uzun sür, hem zaman var daha.