Çağrı

Neredeysen Ey sevgili bir ses ver şu çağrıma; Gözlerim yollarında ağlar çıldırmış gibi Taş üstüne taş bastım sen gideli bağrıma Yüreğime dikenler sanki sarılmış gibi Bu ayrılık ruhumun duvarını parçalar, Kendisine Tutsak etti bedenimi geceler; Ayağıma pıranga, elime kelepçeler, Üzerime kayalar, taşlar koyulmuş gibi Kayboldu akşamların o sümbüllü kokusu Bülbülleri susturdu sensizliğin korkusu Ruhumun nakışından mutluluğun dokusu Kalbimin tebessümlü yüzü kaybolmuş gibi Gel! Yüzünün mehtabını durup seyre dalayım Gel! Kendimi kaybettiğim yer içinde bulayım Gel de sana kavuşmanın sevinciyle dolayım Kollarında ölmek bana cennette bir düş gibi