Hâl

Dönen çarkın orta çentiğinde durum Milyon kilometrede sesini unuttum Ruhun salaş vaktinde nefsi emmare Aklın yedi kat dibinde kendimi buldum Sarih gecenin mundarında bir evham Sıska sunakların kambur şırıltısı hâl İpince ıslaklığında sağanak yağmurun Koşarken tepetaklak baştan aşağı yundum Evrenin düşlerinde her umudun Yazı kışa yastık yapıp kaldırımlarda uyudum İlk akşamdan kendime bir masal yaptım uyudum Gözlerini izinsiz, gözlerime uydurdum Hâl; Griden mayiye meydan okuyan duvar Sabahın beşinde aklından zoru olan ahval Şarabın deminde ateşten köz alan yar İklimsiz mevsimleri semaya katıp susar Hâl; Sana varış Baş dönmesi kadehte eski bir kırık Belki hasta Belki üstü başı yama Yara bere avuç içlerinde saklanan Tercümesi kimsesiz yalnızlığın gülüşle Ve terbiyesi beklemenin Sabır taşında meczup arafat Yokluğun sıfırında üşüyen yürek Hâl; Halsizliği her hâlin son durakta Hâl üç harf Aşk gibi hâl Şık... //h.şahinbay//