Acıkırmızı

ölü günlükleri tutardı sözdendi yontusu ve düşten ıssız bir dil bulmuştu / nerdense bahar tazeliğinde mor yumuşaklığı nedensiz gidişler çizmişti göz attığı her yere dalgınlıklar düşürmüştü elleri toprak kokardı dinmiş yağmurlar ve suskun ayışığı rüyalarından da bilirim onu acıkırmızı / yaralıyeşil ve yaşanmamış aşklar bir de güzel günler türküsü bir saklısı vardı onunla denerdi sonsuza dokunmayı sonrayla buluşmayı kendini yıldızlara kurardı su sesine uzanıp yürüyüşü kalmış aklımda sözcükleri ters tutuşu aykırı büyüyüşü bir de ve sesini dağların yalnızlığından ovaların öfkesinden doldurduğu doğmamış olanlara günlük tutardı şiirdendi şarkısı atları düşten yeryüzülü en iyi hemşerim ve kardeşim daha güzel dünya düşleri yüzünden hayat şu notu düştü onun için "o ne doğdu / ne de öldü hep geniş zamanlar yaşadı"