Karşıyaka'da Akşam

karşıyaka’da bir serçeyi okşar gibi akşamı getirdiler ufukta yorgundu gemiler benildeyip gittiler gözlerimizde bütün bir karşıyaka denizin rengine özermiş mehtap ağırlığında yıldızlar bir serçe gibi bir bir denizden ürküyordular karşıyaka’da denize fısıldar gibi ezanı okudular halik bilen ihtiyarlardı yatsıdan dönüp yatıya gittiler aya bulanmış on dördünde gençliğimiz yangın yeri demli çay sıcağında kirpiklerin demir atmış uyumaktan korkuyordular karşıyaka’da yıldızları suya serper gibi geceyi getirdiler gökyüzünde yorgundu kuşlar, hep başka akşama uçtular ellerimizde birikmiş yalnızlıklar liman kavuşmaları gibi yüreklerimiz ayrılık telaşında bir serçe gibi gelip geçen gemilerden korkuyordular