Yine Sen Rümeysa

Kopartarak takvim yapraklarını Ümitsizlik biriktiriyorum Aşksız kalbim put kesilmiş Damla damla kan sızıyor Her damla aşkın acı veren yanı Bendeki aşk başıbozuk bir duygu İçimde kaynayan tezatlar kazanı İçinde aşk, acı, mutluluk ve kan Derdime derman değil zaman Eğer bu yaşadığım hayatsa Sürüklenen rüyalarıma Giripte sürüklenme RÜMEYSA İçimde gökkuşağı, senden bana uzanır Bağlanmaz ruhum, tanımaz sınır Eyyüb'ün kurtları kemirsinler içimi Dokunmasınlar kemirmesinler dilimi Çünkü sana Seni sevdiğimi söyleyeceğim Taşta açan çiçeğe şahit olacaksın. Eğer aşık duygularım intihar ederse Beni Nemrut'un ateşinde yak Yusuf'un kuyusuna at Duvarları kederi özümleyen Gündüzün bile geceden öteye gitmediği Canilerle aynı saftaki zindanlara at. Bu gönül sensiz olacağına Değirmene taş olsun RÜMEYSA.