Sevginde Bin Parça Olmak İstiyorum

Evet Anneciğim; Çocukluğuma uzandığımda, Evin her köşesinde duvarlarda,mobilyalarda Hergün temizlemekten bıktığın Minik parmak izlerimi anımsıyorum !! Ne kadar masum dokunuşlardı :) Senin olmadığın yerde Yıllar geçtikçe, Sürekli silmeye çalıştığın parmak izlerim; Hüzün sayfasına şiirler işler oldu.. Sessiz çığlığım,suskunluğum Her kelimesi bir gerçek, Bazen de bir düş.... Kulağa hoş gelen bir melodi, Bazen de uzaklardan gelen bir ses.. Çoğuzaman hüzne boyadığım gözyaşlarım, Mutluluğumla dans eden mısralarım.. Geleceğe umudum,mutluluğum Büyümüşlüğüme kırgınlığım olan şiirlerim ... Evet Canözüm; Ben kalemimin tümünü tüketsemde, Bende izini bıraktığın Annelik özverin hiç tükenmez.. Riya dolu hayatın keşmekeşliğinden Bir nebze olsun kurtulmak, Ve senin merhamet kanatlarına yaslanarak, Büyük sevginde bin parça olmak istiyorum...