L'homme, Sans Vie

H Hebert Logerie Hebert Logerie
0 Altın Yaprak
L'homme, sans vie, Devient une chose Ornée de jolies roses. Quelle sale tragédie! La femme, sans le souffle, Dort à jamais, Sous l'ombre des marais. Oh! Que je m'étouffe! L'être humain, sans l'air, Devient rien. Quelle vie de chien! Quelle triste boisson amère!

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.