Ana

bir mektup gönder bana... satırlarında buram buram özlem koksun... hasret koksun... çocukluğumda oynadığım çam ağaçlarının, kokusu sinsin satırlarına... ellerinin kokusu sinsin... ne olursun ana bir mektup gönder bana içimdeki hasretin dinsin... bir mektup yaz... otlayan sürülerden anlat oğlakları ayırdınız mı anasından kuzular meleşir mi? yamaçtan yamaca kırlangıçlar tünüyor mu inin önündeki ardıca? ana bir mektup yaz bana sensiz karanlık geceler sensizlik ayaz bana... ana bir mektup gönder bana kışın yağmurun ardından toprak baharda badem çiçekleri koksun ıstarda kilimlerimizin nakışı vadilerde ırmaklarımızın akışı koksun... hani doğduğum dağda.. morkoyakta esen poyrazlar sinsin satırlarına... çalkamaya doğradığımız gevreklerin kokusu davar güden Yörük kızlarının kır çiçeklerinden takısı koksun.. satırlarında... sen burada adı yıldız olanlara bakma kıl çadırlardan gördüğün yıldızlardan yaz... kır yaylalardaki kekik kokusunu çiğdem kazan kınalı elleri yaz.. deme oğlum duyguludur.. deme mektubum ağlatır.. ağlamaya razıyım ben yeter ki bir mektup gönder özlem dolu, hasret dolu satır satır.. okumam yok ki oğul deme bana paşamın okuma yazma seferberliğine gitmiştin ya üç ay hani şükran duygun için hoca hanıma sen de anandan kalma ipi çiğitle boyanmış obamızın nakışıyla işlenik terk heybeyi vermiştin ya... işte.. o bilgilerin yeter be ana iki cızıktırmaya kokunu alayım yeter kokun burnumda tüter tüter be ana. ...anacığım... ne olur.. ne olur unutma bu ciğerpareni öyle derdin ya beni severken yaramazlık yapınca nasıl çatılırdı kaşların nasıl titrerdi yüreğin.. şefkatli ellerinle beni döverken.. gönlünü ferah tut anacığım haram lokma yemedim harama el sürmedim boşa gitmedi anlayacağın emeklerin mektubunun sonunda her zamanki gibi hayır dualarını beklerim canım anacığım benim anacığım... Allah’a emanet olasın..