Cafeteria Jello

H Herbert Nehrlich Herbert Nehrlich
0 Altın Yaprak
I was ashamed to be the jello of the cafeteria kind. And no amount of shaking did or would (so I was told) catch your idiosyncratic tongue. So there was ample grounds to change into a lantern, kerosene and all, which, like a jet propelled my need into the stalagmites indeed.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.