Kendi Dünyam

Ömür bir nefestir, dost yüzü Kabe Düştüm sevdalara koşar giderim Bu yolda kar, zarar girmez hesaba Sel oldum, köpürdüm, coşar giderim Benim umurumda mi bayramla dügün Ben kendi dünyamda mutluyum her gün Yeter ki dost bana gel desin bir gün Sirat köprüsünü aşar giderim Beden yok olur mu kazma, kürekle Ömür mü uzarmiş niyaz dilekle Nikah mi kiymişim kahpe felekle Cani bedenimden boşar giderim Yusuf ’um zindanda ahu zar iken Ben Hakka tapardım tanrı yar iken Dostu kucaklayıp sarmak var iken Taşları bağrıma basar giderim Böyle bir sevdaya düştükten beri Ünvanmış, şöhretmiş itmişim geri Varsın desinler ki Hıdır Çam deli Ben kendi dünyamda yaşar giderim.