Gül Yaprağı...zeki Işık'ın Anısına

Bir ses; Yakından ve yankılanan, ...Sonra düşüyor son harfi Bir damla gözyaşı eşliğinde... Vuslata giden bir sessizlik, Belirdi gölgelerde. Raflardaki tozlu kitaplar, Sığıntı kaldı anılarda ve Tütün koktu odalar... Bir dokunuş; Bütün duvarlara yabancı kalmış ...Sonra üşüyor ten Esen rüzgâr eşliğinde... Şafağa giden bir esmerlik, Belirdi yelkovanda. Sigara dumanı gibi Dağılıp gitti düşler ve Menekşe koktu odalar... Bir yürek; Son bir hamleyle sıçradı Sevgiye, ...Sonra düştü Bir gül yaprağı gibi vuslata... Tecride giden bir soluk, Belirdi pencerelerde. Bir buğu gibi Eriyip gitti zaman ve Gölgelere uzanan yollarda İki yana düştü sevgiler... Sonra Bir ses; ...Yankılandı. Sanırım ayrığa yakalandı... Gül yaprağı. "…VE SEN" adlı kitabından